Enkel vrijspraak niet genoeg voor Louwes

Ernest Louwes is vrij en vecht voor eerherstel in de Deventer Moordzaak. Vrijspraak is eigenlijk niet genoeg, zijn onschuld moet bewezen worden. Want zijn grote angst is dat voor altijd dat vraagteken boven zijn hoofd blijft zweven.

Uit Sp!ts

Verbijstering. Ontzetting. De woorden slaan op achtereenvolgens zijn aanhouding en de aanklacht wegens moord, en staan onderstreept op de eerste bladzijde van de verklaring die Louwes om tien uur ‘s ochtends voordraagt. Zo weet hij dat op die woorden de klemtoon moet liggen. Even daaronder een vetgedrukte zin. ,,Laat het voor eens en altijd duidelijk zijn: ik heb mevrouw Wittenberg niet vermoord.” Ook de woorden eens en altijd zijn onderstreept.

Zijn familie, die de hele ochtend zichtbaar trots heeft toegekeken hoe Ernest het zwijgen eindelijk mag doorbreken, gaat om kwart over twaalf naar huis. ,,Hij doet het goed”, heeft zijn vrouw nu wel gezien.
Wat heet. Louwes’ speech is indrukwekkend. Veel indrukwekkender in ieder geval dan het verhaal van de Amerikaanse DNA-deskundige tijdens de persconferentie. Die hield een vrij algemene verhandeling over de sporen op de blouse van de vermoorde weduwe Jacqueline Wittenberg, de blouse die vier jaar zoek was en waarop vervolgens allerlei richting Louwes’ wijzende dadersporen te vinden waren. Hij deed het onderzoek met de voorwetenschap dat er een veroordeling was.

Toch is deze verhandeling één van de troeven van advocaat Geert Jan Knoops, die er de zaak heropend mee wil krijgen. Er is zo weinig DNA gevonden, dat van geweld geen sprake kan zijn, is de belangrijkste conclusie.

Vanaf kwart voor elf, direct na de persconferentie, tot acht over half één staat Louwes kaarsrecht, om voor microfoon na camera na notitieblok zijn verhaal te doen. Zijn zwarte broek, grijze blouse en blauwe colbert (met bruinleren stukken onder de ellebogen) zien er nog net zo kreukvrij uit als een pak in het afhaalrek van de stomerij. Als de zaal bijna leeg is en de koppels van Omroep Flevoland en TV Oost hun spullen inpakken, gaat hij in op de uitnodiging om te gaan zitten. ,,Als u dat prettig vindt.” Ja.

Eén vaststelling van de verslaggeefster uit Flevoland klotst al tien minuten door het hoofd. Of eigenlijk al de hele ochtend, bij veel aanwezigen. Maar ze formuleert ‘m net even anders. ,,Iedereen die u de hand schudt, denkt: heeft hij het nou wel of niet gedaan.”

,,Iedereen die mijn hand schudt, heeft ook mijn dna”, antwoordt Louwes droogjes. Misschien dat nu de helft van de mensen hem gelooft, misschien 75 procent na een vrijspraak. En wie weet 90 procent als de echte dader wordt berecht. Het kan hem niet zoveel schelen. Stel dat het vonnis overeind blijft. ,,Ik heb mijn straf uitgezeten.”

Nu volgt de strijd tegen politie en justitie. Want de naam moet gezuiverd. Dat hij misschien nog vaak naar de rechtbank moet, deert hem daarom niet meer. Net zoals het hem niet deert dat de ‘klusjesman’ Michael de Jong van de moord is beschuldigd door Maurice de Hond, die met vele vrijwilligers jarenlang voor hem in de bres sprong en zelfs privé-detectives inzette.

Maar stel nou dat ook hij onschuldig is, heeft De Hond dan niet de naam van De Jong net zo bezoedeld als justitie de zijne? ,,Dat ben ik niet één op één met u eens. Want híj is niet veroordeeld op basis van valse informatie. Hij kan toch ook openheid van zaken geven, naar buiten treden? Waarom doet hij dat niet?” Omdat hij niet officieel beschuldigd wordt. ,,Maar hij kan dan wel een hoop belastende verklaringen ophelderen.” Louwes voelt niet mee met de man die op internet al zo schuldig als wat is bevonden, maar nog vrij rondloopt. ,,Wat ik erg vind is dat er een vrouw is vermoord en dat daar een onschuldige is veroordeeld en dat zelfs het testament niet is uitgevoerd naar haar wens.”

Dat de schuldvraag nooit zal worden opgehelderd, is Louwes’ grote angst. Zei hij angst? Ja, heel zachtjes. We bespreken de voor de rechtspraak ‘koninklijke’ weg: als het herzieningsverzoek slaagt, en een gerechtshof zich opnieuw over de zaak buigt, zouden de raadsheren kunnen besluiten om het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk te verklaren, omdat er zoveel is geklungeld tijdens het onderzoek. En dan? ,,Dan volgt vrijspraak.” Dat klopt, maar dan buigen de rechters zich ook niet over de vraag of hij al dan niet onschuldig is. En blijft die verstikkende vraag altijd boven zijn hoofd hangen. ,,Ik ben bang dat de politie daarna niet meer verder wil zoeken naar de echte dader, om het beeld in stand te houden. Dat zou belabberd zijn, maar het zou niet de eerste keer zijn.”

Lees ook:Midden Oosten: ambassadeur blijft in Syrië
Lees ook:Kouwenhoven spreekt weer
Lees ook:Vernietigende vrijspraak voor Mr. Gus Kouwenhoven
Lees ook:Totale bestuurlijke gekte rond SS Rotterdam
Lees ook:Der Spiegel: broeikaseffect niet zo erg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.